αιώνια χαοτικό

Δεν είμαι κανονικά ένα νευρικό άτομο. Μιλάω καλά μπροστά από τους ανθρώπους, σπάνια με μια παραδρομή της γλώσσας ή σταγόνα ιδρώτα. Θυμάμαι ιδεών, αντί για τις γραμμές για να πάρει το σημείο μου σε περισσότερες on the fly, το τροχαίο με τις γροθιές που θα μπορούσε να πάρει με τον τρόπο, παρά με λόγια υπενθυμίζοντας από τη μνήμη. Μπορώ να περιφέρομαι με το καλύτερο τους για να κρατήσει μια συνομιλία, ενώ εγώ να καταλάβω τι ήταν το σημείο που προσπαθούσα να κάνει ... ο κατάλογος αυτός μπορεί να πάει και αλλά μπορώ να αρχίσουμε να παίρνουμε μια εγώ, και ανεξάρτητα από το πόσο φουσκωμένο το εγώ μου μπορεί να πάρει, όχι ένα από αυτά τα χαρακτηριστικά, εκπαιδευμένο ή μη μάθει όλα αυτά τα χρόνια, βοήθησε ένα bit σε μια πολύ ιδιαίτερη βραδιά, το Νοέμβριο του 2009.

Είχα προγραμματίσει για την εβδομάδα, τα μικρά κομμάτια εδώ και εκεί τα μικρά κομμάτια, όλα με αποκορύφωμα σε μια μεγάλη ιστορία που ήθελα να πω. Μια ιστορία για να μεταφέρουν ένα πολύ ιδιαίτερο συναίσθημα για ένα πολύ ξεχωριστό πρόσωπο στη ζωή μου. Ήταν μια σπάνια ευκαιρία, ότι η οικογένειά μου ήταν όλοι στο ίδιο μέρος όλα την ίδια στιγμή. Ήταν πιθανό ακόμα πιο σπάνια η οικογένεια μου και την οικογένειά Κάρολ ήταν όλοι κάτω από την ίδια στέγη με δείπνο και γιορτάζει. Το γεγονός ότι ήταν νύχτα και ημέρα των ευχαριστιών μας βοήθησε το δείπνο. Αποφάσισα να επωφεληθούν από αυτές και να πει την ιστορία μου. Ήμουν έτοιμος να ρωτήσω Κάρολ να με παντρευτεί!

Η παράδοση που παίζεται στο κεφάλι μου για τις τελευταίες εβδομάδες πήγε κάτι σαν αυτό:

"Γεια σε όλους μπορώ να τραβήξουν την προσοχή σας! Θα ήθελα να κάνω μια πρόποση. Πρόκειται για ένα σπάνιο γεγονός ότι η οικογένειά μου είναι μαζί για τις διακοπές και το γεγονός ότι έχω να τους μοιραστεί με τη γυναίκα που αγαπώ, καθώς και την οικογένειά της, γεμίζει την καρδιά μου με χαρά. Εδώ είναι ένα ποτό για όλους σας ".... <Καθένας θέτει τα γυαλιά τους, μερικοί από αυτούς φανταστικό, και το μερίδιο σε ένα ποτό .... «Αλλά περιμένετε. Έχω ένα πράγμα να πω. Το μέλι, μπορεί να σας έρθει εδώ ".... <I Είχε φανταστεί ότι θα wouldn't πιθανό να στέκεται δίπλα στο άλλο κατά τη διάρκεια μιας τυχαίας toast> .... "Μέλι υπάρχει ένα άλλο κομμάτι αυτού του τοστ. Με όλα της οικογένειάς μας, εδώ θα μπορούσα να σκεφτώ καμία άλλη πιο κατάλληλη στιγμή για να τους πω ακριβώς πώς νιώθω για σένα. ".... <at αυτό το σημείο εκμεταλλευόμενοι μια μικρή παύση και παίρνω ένα κουτί δαχτυλίδι από πτώση pocket, μου να knee, μου κρατώντας το δαχτυλίδι πριν από me> .... "Θα με παντρευτείς;" .... <Από εδώ κάθε φορά που εικονίζεται ό, τι θα μπορούσε να λάβει χώρα ποτέ δεν ήταν το ίδιο - ήμουν αρκετά σίγουρος η απάντηση θα ήταν ναι, αλλά δεν νομίζω ότι θα μπορεί ποτέ να είναι εκατό τοις εκατό. Το μυαλό μου ήταν απρόθυμοι να δεσμευτούν για ένα σενάριο γι 'αυτό επρόκειτο να έχουν στο φτερό, το από εδώ.

Τώρα η πραγματικότητα διαφέρει συχνά από ό, τι θα μπορούσε κανείς να φανταστεί. Δεν είναι πάντα σε καλό ή κακό τρόπο, αλλά συνήθως απρόβλεπτη, δεν προγραμματίζουν για το ότι, για τους οποίους συμβαίνει αυτό το είδος του τρόπους. Επιτρέψτε μου λοιπόν να σας πω πως πραγματικά πήγε κάτω:

Αναρωτήθηκα στην κουζίνα, κουτί δαχτυλίδι κρύβονται όμορφα στην τσέπη μου, και χύνεται στον εαυτό μου ένα ποτήρι κρασί. Ήμουν πιο νευρικός που νόμιζα ότι θα ήταν ... μετά από όλα όσα είχαν σχεδιάζει αυτή την εκδήλωση στο κεφάλι μου για μερικές εβδομάδες τώρα. Ο καθένας μιλούσε σε διαφορετικές ομάδες και δεν υπάρχει πραγματικά δεν φαίνεται να είναι ένα καλό μέρος για να κοπεί με ένα τοστ. Προσπάθησα μια φορά, αλλά τη φωνή μου με απέτυχε και η δεύτερη φορά που ήταν αδύναμη, αλλά πήρα την προσοχή όλων. Τώρα όλα τα μάτια ήταν ο τρόπος μου ... Είχα διακόπηκε μετά από όλα. Άρχισα να πάρει ζεστά και ένα κομμάτι από κάτι φράξει το λαιμό μου ... Ένιωσα τα μάτια μου αρχίζουν να το νερό - όχι δάκρυα, συγκίνηση αλλά αναβλύζει και να ψάχνει για μια απόδραση. Απλά έτυχε να είναι με τη μορφή των δακρύων. Πραγματικά, δεν θυμάμαι τι είπα, αλλά στο τέλος θέσαμε όλα τα ποτήρια μας σε ένα τοστ και έπιναν - μερικές πιο βαθιά από ό, τι άλλοι. Carol και εγώ στέκεται δίπλα στο άλλο. Τράβηξα το κουτί δαχτυλίδι από την τσέπη μου την ίδια στιγμή μου τράβηξε την προσοχή της λέγοντας "Carol, έχω μια ερώτηση για σένα." Ευτυχώς κανείς δεν είχε αρχίσει να μιλάει πάλι και όλα τα μάτια ήταν επισήμανε ο τρόπος μας. Γονάτισα μπροστά της με το χέρι μου μπροστά μου, ένα δαχτυλίδι που παρουσιάζονται μπροστά μου. Για μια σύντομη στιγμή Κάρολ με κοίταξε, τα μάτια μας συναντήθηκαν και χαμογέλασε. Δεν είμαι σίγουρος τι περνούσε από το κεφάλι της, αλλά εγώ δεν περίμενα να το μάθετε. Τελείωσα την ερώτησή μου, "Κάρολ, θα με παντρευτείς;". Δάκρυα welled στα μάτια της και μου άρπαξε σε μια αγκαλιά. Σταθήκαμε εκεί για λίγα λεπτά, ενώ η οικογένειά μας προσφέρουν μερικές συγχαρητήριο ζητωκραυγές. Δεν ήταν μέχρι πριν από λίγα λεπτά αργότερα ότι η Τροία ρώτησε, "είναι λοιπόν τι είναι; Είναι ότι ναι; ".... όλοι είχαμε μερικά γέλια σε αυτό ... Carol δεν είχε απαντήσει - και όχι, τουλάχιστον με λόγια, αλλά επιβεβαίωσε για εκείνους που τα χρειάζονται - "ΝΑΙ. Είναι ένα ΝΑΙ ".

Ακόμα κι αν παράδοσης μου δεν πήγε όπως είχε προγραμματιστεί, όλα εργάστηκε στο τέλος. Πήρα το κορίτσι ... Κάρολ και πήρα το επόμενο μεγάλο βήμα στη σχέση μας. Εντός πέντε λεπτών από την πρόταση παππούς ζήτησε Κάρολ, όταν ο γάμος θα ήταν, με όχι και τόσο λεπτές υπαινιγμούς ότι το τέλος Μαρτίου (γενέθλια του) θα «ήταν μια ωραία στιγμή" - Ουφφφφ παππού να της δώσει ένα λεπτό - που μόλις ανακάλυψε ήταν παντρεύεται, σε κάποιο σημείο στο μέλλον, πιθανόν το Μάρτιο, τριακόσια δευτερόλεπτα στο παρελθόν - (και τουλάχιστον thats ο σκέψη που πέρασε από το κεφάλι μου). Αμέσως μετά, ρωτήθηκε αν ήξερε ποια είναι τα χρώματα θα είναι .... χεχε .... Είχα να αναρωτιέμαι μακριά σε αυτό το σημείο. Έτρεμα και κάπου υπήρχε περισσότερο κρασί που χρειάζεται ένα ποτήρι να γεμίσει.

Μετά τα πράγματα εγκαταστάθηκαν λίγο είχαμε την ευκαιρία να μιλήσει στα παιδιά για το τι ακριβώς συνέβη και τι θα σκεφτεί. Ο Ιακώβ ήταν ευτυχής και κατανοητό ότι μια μέρα κάτω από το δρόμο θα ήμουν ο μπαμπάς του βήμα. Είχαμε μιλήσει για ότι πολλές φορές στο παρελθόν και η ιδέα προσέφυγε σε αυτόν ακόμα και τότε. Τώρα πρόσφερε κάποιες ντροπαλός χαμόγελα και τα χαμόγελα και έπαιξε ντροπαλός ενώ δώσαμε αγκαλιές. Ισαάκ, αλήθεια με το πνεύμα του, ήθελε να μάθει πότε και αν θα έπρεπε να αλλάξει το επίθετό του. Αργότερα η επόμενη μέρα ήταν ανήσυχος γι 'αυτό και πάλι, αλλά από μια διαφορετική οπτική γωνία. Ήθελε να ξέρει ότι θα πρέπει αυτός να αλλάξει τελικά το επίθετό του είναι δικό μου, θα Uno (σκύλος μας) πρέπει να αλλάξει το επίθετό του είναι να του (Ισαάκ). Piper παρέμεινε αρκετά για το θέμα μέχρι που πήγα να την βάλει στο κρεβάτι. Όπως είχα την πτύχωση σε εκείνη μου είπε, με σαφείς όρους, ότι επρόκειτο να ντύνεσαι σαν πριγκίπισσα στο γάμο μας. Τώρα έφερε αυτό επάνω, όχι εγώ, αλλά ήμουν περίεργος. Της είπα βέβαια θα μπορούσε να είναι μια πριγκίπισσα, όταν έρθει η ώρα. Με σοβαρότητα στη φωνή της προχώρησε στη λίστα από τα πράγματα ότι θα πρέπει να είναι κατάλληλα ντυμένοι. Προφανώς μια πριγκίπισσα σε ένα γάμο χρειάζεται μια ειδική κορώνα στο κεφάλι τους, ένα "όμορφο φόρεμα", πριγκίπισσα και παπούτσια. Violet είναι ακόμα αρκετά νέος και σίγουρα δεν καταλαβαίνει τα λεπτότερα σημεία του τι συνέβαινε. Πιστός στο επιπλέον χρωμόσωμα Χ της δήλωσε μόνο «μαμά Κάρολ, μπορώ να βάλω δαχτυλίδι πριγκίπισσα σας;".

Είμαστε τόσο ενθουσιασμένοι για τις φορές που έρχονται. Ακόμα κι αν είμαστε κοντά και ήδη σκέφτονται τους εαυτούς μας ως οικογένεια, έχουμε ακόμα με ανυπομονησία τη μονιμότητα ότι ο γάμος μας θα φέρει.

Σχετικές θέσεις:

1. Δέντρο της Ζωής